Własowa na Górnym Śląsku i Ziemi Sudeckiej. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Luksemburgu. W 1946 r. stanął na czele oddziału belgijsko-luksemburskiego Organizacji Młodych Wywiadowców Rosyjskich (ORJUR). W 1948 r. wszedł w skład Rady ORJUR. W 1951 r. wyjechał do Argentyny, gdzie stworzył firmę budowlaną. Objął funkcję przewodniczącego miejscowego oddziału ORJUR. Od 1950 r. przewodniczył strukturom Narodowej Organizacji Skautów Rosyjskich (NORS) na Amerykę Południową. W latach 60. stał na czele Centrum Białych Rosjan w Argentynie, Kooperatywy XX wieku i Związku Własowców. Od 1963 r. dedagował pismo „Russkaja gazieta”. Pisał artykuły do miejscowych pism rosyjskich. Na pocz. lat 60. został wykluczony ze składu kolonii rosyjskiej z powodu konfliktu związanego z działalnością Domu Rosyjskiego. W 1971 r. wybrano go w skład Rady Skautowskiej Asocjacji Argentyny. Od 1973 r. pełnił funkcję szefa argentyńskiego oddziału Skautów Zagranicznych. W 1975 r. otrzymał tytuł Starszego Skauta Rosyjskiego NORS. Wiosną 1979 w San Francisco uczestniczył w rozmowach