W czerwcu 1940 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie dostał przydział do batalionu cekaemów, a następnie ponownie do 10 pułku strzelców konnych 10 Brygady Kawalerii Pancernej.
Zgłosił się do służby w kraju. Po przeszkoleniu w dywersji został zaprzysiężony 16 stycznia 1943 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza i przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. W czasie oczekiwania na skok był instruktorem dywersji Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza w Ostuni. Zrzutu dokonano w nocy z 8 na 9 kwietnia 1944 roku w ramach operacji „Weller 4” dowodzonej przez kpt. naw. Edwarda Bohdanowicza (zrzut na placówkę odbiorczą „Mirt 1” na południowy wschód od Kielc w rejonie wsi Ociesęki i Cisów). Do 3 maja 1944 roku walczył w oddziale partyzanckim „Wybranieccy”. W maju dostał przydział do Okręgu Radom-Kielce AK na stanowisko oficera Oddziału III Operacyjnego sztabu Okręgu. W lipcu miał objąć dowództwo II batalionu 3 pułku piechoty Legionów AK. Zginął 29 lipca 1944 roku w czasie potyczki z Niemcami w Suchedniowie, gdy jechał do lasu, by objąć dowodzenie batalionem.