Po odtworzeniu kontaktów podjął działalność w NIE i Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj. 5 albo 6 czerwca 1945 roku podczas nadawania depeszy na radiostacji został aresztowany przez Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi. Więziony do 4 października 1945 roku, uniewinniony przez Wojskowy Sąd Okręgowy w Łodzi. 17 października ujawnił się jako żołnierz AK. Pozostawał w zainteresowaniu Urzędu Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa do roku 1988.
Wyjechał do Katowic, w latach 1945–1947 podjął tam studia w Wyższym Studium Nauk Społeczno-Gospodarczych, w marcu 1946 roku podjął pracę jako referent w Centrali Zbytu Stali „Centrostal”. W 1948 roku ze względu na zły stan zdrowia (gruźlica) przeniósł się do Zakopanego, gdzie osiadł na stałe. Od stycznia 1948 roku był kierownikiem domu wczasowego FWP „Bristol”, od kwietnia 1951 roku – intendentem Sanatorium Torakochirurgicznego, następnie kierownikiem w Sanatorium Profilaktycznym „Diana”. Od maja 1954 roku był zastępca dyrektora ds. ekonomicznych w Specjalistycznym Zespole Rehabilitacyjno-Ortopedycznym dla Dzieci i Młodzieży. Z początkiem 1980 roku przeszedł na emeryturę. Do lutego 1986 roku pracował jako st. referent ds.