Brał udział w I wojnie światowej. Dowodził brygadą Kaukaskiej Tubylczej Dywizji Konnej. W 1915 r. mianowano go generałem porucznikiem. Objął dowództwo Mieszanej Dywizji Kawalerii. Od wiosny 1917 r. dowodził VII Kaukaskim Korpusem Armijnym. W 1918 r. wstąpił do wojsk Białych, obejmując dowództwo Armii Południowej, przeformowanej następnie na Korpus Woroneski. Od 1919 r. dowodził wojskami Władykaukaskiego Rejonu Północnego Kaukazu. Następnie był dowódcą 3 Terskiej Dywizji Kozackiej.
Jesienią 1920 r. wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Królestwie SHS. W latach 1930–1938 przewodniczył Związkowi Rosyjskich Inwalidów Wojennych w Jugosławii. Zginął na początku 1945 w Wiedniu. Był odznaczony Orderem Świętego Włodzimierza III i IV klasy, Orderem Świętej Anny I, II i III klasy, Bronią Złotą i Orderem Świętego Stanisława II i III klasy.
Linki zewnętrzne Biografia biografia Nikołaja P. Wadbolskiego
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Офицеры российской гвардии: Опыт мартиролога, 2002