Włodzimierz Budarkiewicz ps. „Podkowa” (ur. 18 listopada 1903 w Turzcu, zm. 18 lutego 2000) – pułkownik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Ukończył Szkołę Ludową w Turzcu. W czasie I wojny światowej, w 1915 wyjechał z rodziną do Piotrogrodu i tam wstąpił do gimnazjum. Po powrocie w 1918 do kraju, kontynuował naukę w gimnazjum w Nieświeżu, które ukończył w 1923, uzyskując świadectwo dojrzałości.
W 1924 został powołany do służby wojskowej w 7 pułku strzelców konnych Wielkopolskich w Poznaniu. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Poznaniu w 1925 został przyjęty do Oficerskiej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu. 11 sierpnia 1927 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1927 i 43. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 26 pułku ułanów w Baranowiczach. Z dniem 1 października 1933 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. W styczniu następnego roku wrócił do macierzystego pułku. Na stopień rotmistrza został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 28. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.