Przy realizacji swoich projektów współpracował z lwowskimi rzeźbiarzami Józefem Starzyńskim, Zygmuntem Kurczyńskim i Bernardem Koberem, których dzieła zdobią elewacje i wnętrza kamienic. Był inicjatorem stworzenia kuratorium opieki nad zabytkami sztuki żydowskiej, które powstało w 1925 przy lwowskiej gminie wyznaniowej. Kolejną inicjatywą było powołanie do życia Muzeum Gminy Żydowskiej Lwowa, które rozpoczęło działalność w 1934. Należał do współzałożycieli wielu lwowskich organizacji żydowskich m.in. Klubu Inteligencji Żydowskiej, Związku Inżynierów Żydów pracujących dla Erec Izrael, Związku Inżynierów Żydów Lwowa i innych. Był radnym miejskim, należał do lwowskiego oddziału Związku Zawodowego Architektów i Budowniczych oraz Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (od 1937 do 1938 był członkiem zarządu). Był współwłaścicielem firmy „T. i J. Awin. Szkło i kryształy”. Po zajęciu Lwowa przez Niemców w 1941 r. znalazł się w getcie, a w sierpniu 1942 podczas tzw. „wielkiej akcji” został aresztowany i wysłany do obozu janowskiego, gdzie został zamordowany.