Nanhua si (Klasztor (Chan) Południowego Kwiatu, Nánhuásì 南華寺; także Nanhuachansi 南華禅寺) – chiński klasztor buddyjski, w którym przebywał Szósty Patriarcha chan. Miejsce powstania chanu w postaci, do której nawiązują wszystkie istniejące dziś tradycje.
Historia klasztoru Klasztor ten został założony w 504 roku w okolicy góry Cáoxī (曹溪). Nosił wtedy nazwę Baolin. Nazwę tę nosi obecnie brama wejściowa do klasztoru. Został wybudowany przez indyjskiego mistrza Tripitaki Pradźniabhaisadżję (chiń. Zhiyao Sanzang 智樂三藏). Przepowiedział on, że za 160 lat przybędzie do tego klasztoru wielki bodhisattwa, który zamieszka w nim dla dobra wszystkich istnień. W 667 roku przybył do Caoxi – Huineng. Ponieważ był to klasztor, w którym rozwinął on swoje nauki kształtujące chan i którego linie przekazu są dziś obecne we wszystkich szkołach zen na całym świecie, często jest nazywany „patriarchalnym pałacem buddyzmu chan”.
Klasztor zajmuje obszar 42,5 hektara i składa się wielu budynków.
W 968 roku cesarz Zhao Kuangyin zmienił nazwę klasztoru na Nanhua. Klasztor często nazywany był także Caoxi.