Johann Sigismund Elsholtz (Elßholtz, Elßholz, Elsholz, Elsholtius, Elsholzius) (ur. 26 sierpnia 1623 we Frankfurcie nad Odrą, zm. 28 lutego 1688 w Berlinie) – niemiecki lekarz, botanik i ogrodnik.
Życie i działalność Urodził się jako syn sekretarza Johanna Elsholtza. W 1641 roku rozpoczął studia medyczne na uniwersytecie Viadrina w swoim rodzinnym mieście, a które kontynuował w Wittenberdze i Królewcu. Mając 27 lat odbył podróż przez Niderlandy, Francję i Włochy. W 1653 roku doktoryzował się na uniwersytecie w Padwie na podstawie rozprawy o badaniach ciała ludzkiego. Następnie otworzył praktykę lekarską w Berlinie. Jako pierwszy stosował dożylne iniekcje. W czasie studiów medycznych, które obejmowały wówczas także botanikę, uzyskał znaczącą wiedzę w tej dziedzinie. Dzięki temu mógł zostać mianowany inspektorem ogrodu Berliner Lustgarten (1656), a rok później został nadwornym lekarzem i ogrodnikiem (botanikiem) elektorskim. Pełnił te funkcje do końca życia (Licencja Creative Commons: Uznanie autorstwa 3.0 Polska).