Lao’an Hui’an (chiń. 老安慧安, pinyin Lǎo’ān Huì’ān; kor. 로안혜안 Loan Hyean; jap. Rōan Ean; wiet. Laô An Huê An; ur. 582, zm. 709) – jeden z pierwszych całkowicie niezależnych mistrzów chan. Znany był także jako Songyue Hui’an. Jego linia przekazu Dharmy była także osobna.
Życiorys Pochodził z Jingzhou w prowincji Hebei. Jako młody człowiek został mnichem jednak bez urzędowego potwierdzenia i bez jakichkolwiek związków z klasztorem. Podczas urzędowych sankcji przeciwko takim ordynacjom, ukrył się w lasach i zaczął prowadzić życie wędrownego mnicha w górach.
W czasie okresowego braku żywności spowodowanego budową jednego z głównych kanałów, Hui’an rozpoczął zbieranie żywności i rozdawanie jej potrzebującym. Ta działalność przysporzyła mu dobrej reputacji, co spowodowało zaproszenie go na dwór cesarski. Odrzucił jednak tę ofertę i powrócił do swojego poprzedniego życia na odludziu. Po jakimś czasie, podczas pobytu w górach Heng, poświęcił się całkowicie wieloletniej medytacji. Pod koniec czterdziestki lub na początku pięćdziesiątki zainteresowała go rozwijająca się społeczność chan w Huangmei i udał się tam. Był to akurat końcowy okres życia mistrza chan Daoxina. Hui’an pozostał po jego śmierci w klasztorze i studiował z jego następcą – mistrzem Hongrenem.