Dzieło to stanowi wykaz 761 roślin, uporządkowanych według systemu Gasparda Bauhina, z dodaniem wielu nazw, których autorem jest Loesel, z synonimami i informacjami o miejscu znalezienia. Publikacja ta miała być wstępem do pełnego opracowania flory Prus. Syn Loesela we wstępie napisał, że jego ojciec miał już niemal kompletne materiały do takiego opracowania. Niestety, krótko po opublikowaniu pierwszego wydania Johannes Loesel zmarł. Publikacja zestawiona na podstawie zgromadzonych przez niego materiałów ukazała się dopiero 48 lat później w 1703, dzięki staraniom dalekiego krewnego – Johanna Gottscheda – lekarza i profesora na uniwersytecie w Królewcu. Otrzymał on manuskrypty Loesela od swojego teścia, którego drugą żoną była córka Loesela, i – mimo że sam nie zajmował się botaniką – postanowił ocalić je przed zapomnieniem i zniszczeniem. Walory tego dzieła podnosiły przygotowane przez Loesela rysunki, zestawione na 85 tablicach (Licencja Creative Commons: Uznanie autorstwa 3.0 Polska).