Statek pozostawał własnością rządową - przekazany ministerstwu informatyzacji, łączności i technologii 20 października.
Satelita posiadał trzy transpondery pasma Ku, w tym jeden zapasowy, zasilany 47 watową lampą o fali bieżącej. Pozwalało to uzyskać EIRP o wartości 50 dBW. Dodatkowo przenosił 12 transponderów pasma C, w tym 2 zapasowe, korzystające z 11 watowych wzmacniaczy. Zapewniały one większe pokrycie terytorialne (od Japonii po Singapur), przy EIRP od 33 do 38 dBW.
Zasilanie satelity pochodziło z akumulatorów niklowo-wodrowych, ładowanych przez krzemowe ogniwa słoneczne o mocy 800 WMoc na początku działania..
Kontrakt przewidywał gwarancję 13,5 roku działania, wobec normalnych 8-10 lat dla modeli HS-376. Satelita zakończył pracę w 2010 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Geo-Orbit - wizualizacje zasięgu wiązek satelity THAICOM-1/2
Kategoria:Tajlandzkie satelity telekomunikacyjne