Imiennie bóstwo to pokrewne jest określonym postaciom mitologii iryjskiej i walijskiej. Zdaniem językoznawców pokrewieństwo etymologiczne wiąże Nodensa z Nuadą Srebrnorękim z mitologii iryjskiejI.A. Richmond, dz. cyt., s. 194; M.J. Green, Mity celtyckie, dz. cyt., s. 13.; wykazuje też związki z walijskimi Llyrem (Lludd Llaw Ereint) i Gwynnem ap NuddJ. i C. Matthews, dz. cyt., s. 134, 110; 160.. Odległe podobieństwo na gruncie mitologicznym może go też łączyć z nordyckim Vanirem – bóstwem wiatru i żyznej ziemi wybrzeży, jak również żeglarzy i rybaków, wymienianym w poematach Edda starsza (Edda Saemunda).
Ikonografia Bezsporny pozostaje brytyjski charakter tego bóstwa. W przeciwieństwie do np. Sucellusa nie było ono nigdy przedstawiane w ludzkiej postaciWyjątkowo podawany jest niejasny przykład uszkodzonej płaskorzeźby (brak głowy), na której Nodensowi (?) miałaby towarzyszyć małżonka – bogini-matka z rogiem obfitości (S. Botheroyd, P.F. Botheroyd, dz. cyt., s. 295).. Jednak liczba związanych z jego kultem figurek psów stwarza uzasadnione przypuszczenie, że zwierzę to mogło być symbolem Nodensa wyobrażając go w umownej postaci, albo przynajmniej być jego atrybutem. Nasuwa się tu także skojarzenie z uzdrowicielską funkcją greckiego Asklepiosa, któremu również symbolicznie towarzyszył pies.M.J. Green, The Gods…, dz. cyt., s.