thumb|Tablica pamiątkowa OSL im. Żwirki i Wigury
Oficerska Szkoła Lotnicza nr 5 im. Żwirki i Wigury (OSL) – szkoła Sił Zbrojnych PRL kształcąca w latach 1951–1964 kandydatów na oficerów wojsk lotniczych.
Historia szkoły Sytuacja polityczno-militarna pomiędzy USA i ZSRR (a tym samym obozem państw socjalistycznych, w tym Polską) na początku lat pięćdziesiątych wymusiła rozbudowę sił zbrojnych, w tym lotnictwa. Zwiększonemu zapotrzebowaniu na personel latający nie była w stanie sprostać szkoła dęblińska (OSL nr 4), stąd też na bazie jej jednostki szkolnej, l Eskadry Pilotażu Myśliwskiego stacjonującej na lotnisku w Radomiu-Sadkowie, zgodnie z dyrektywą MON nr 00020/Org. z dnia 21 lutego 1951 i wydanego na jej podstawie rozkazu MON nr 0036/Org. z dnia 7 kwietnia 1951 – sformowano Oficerską Szkołę Lotniczą nr 5. Formowanie OSL przeprowadzone według etatu nr 020/222 (1691 wojskowych oraz 237 pracowników kontraktowych) zakończono 1 maja 1951 r. Komendantem został oficer radziecki, dotychczasowy zastępca komendanta OSL w Dęblinie – ppłk pil. Mikołaj Lebiediew, szefem sztabu był mjr Karol Różowicz, a zastępcą komendanta ds. inżynieryjno-eksploatacyjnych – ppłk Leon Szurka.