Lęgi Mało informacji nt. gniazdowania. Okres lęgowy prawdopodobnie trwa od marca do czerwca. Na rok 2003 dostępny był jeden opis gniazda. Przytwierdzone było do smukłej gałęzi na wysokości około 15 m nad ziemią. Zewnętrzny budulec stanowił zielony mech, zaś wewnątrz wyściółkę tworzyły liście bambusa. Gniazdo posiadało „ogon” z mchu i porostów, maskujący gniazdo wśród zwisających mchów i porostów. Zniesienie (informacje dla 3 lęgów) liczy 1–2 jaja. Brak informacji dotyczących inkubacji i opieki nad młodymi.
Status zagrożenia i ochrona Nosoczub czarnogardły klasyfikowany jest przez IUCN jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako stosunkowo pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy. Spotykany na terenie jednego Endemic Bird Area (wytyczanego podobnie jak IBA przez BirdLife International) oraz w Parku Narodowym Kinabalu oraz PN Gunung Mulu. Status zagrożenia i ekologia tego gatunku wymagają dalszych badań.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Nosoczuby Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna Indonezji Kategoria:Fauna Malezji Kategoria:Taksony opisane przez Richarda Sharpe’a Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1887 roku