Obawiając się kary śmierci, diakon Fiodor oraz Nikita Dobrynin złożył akt pokutny przed przełożonym monasteru ihumenem Wincentym. Dzięki amnestii z okazji narodzin carewicza Iwana mógł opuścić klasztor i wyjechać do Moskwy. Tam 15 listopada 1666 publicznie wyrzekł się starych obrzędów przed soborem moskiewskim. Zgromadzeni na nim hierarchowie nakazali mu publicznie potępić swoje dawne postępowanie na Placu Czerwonym, Łobnom miestie oraz przed soborem Zaśnięcia Matki Bożej. Dopiero wówczas Nikitę Dobrynina ponownie dopuszczono do sakramentów Cerkwi prawosławnej, ale nie do kapłaństwa.
W 1681 Dobrynin po raz drugi bez powodzenia ubiegał się o zgodę na powrót do kapłaństwa. Rok później wziął udział w buncie strzelców i ponownie stał się jednym z przywódców ruchu staroobrzędowego. Był głównym przedstawicielem starowierców w dyskusji o wierze, jaka odbyła się 5 lipca 1682 na Kremlu w obecności regentki Zofii. Po burzliwej debacie Nikita Dobrynin opuszczał Kreml w poczuciu zwycięstwa, jednak 7 lipca 1682 został aresztowany, gdyż strzelcy, dotąd sprzyjający staroobrzędowcom, porzucili ich. Nikita Pustoswiat został oskarżony o obrazę regentki i stracony 11 lipca 1682 w Moskwie.