W lipcu 1957 zespół Wicharego brał udział w imprezach, które dla katowickiej Estrady przygotował Włodzimierz Patuszyński, organizując Kabaret Jazzowy Hot. W jego składzie znaleźli się: Carmen Moreno, René Glaneau i muzycy Wicharego. Programy „ABC Jazzu” i „Uff... jak gorąco!” były na tyle atrakcyjne, że cała ekipa wyjechała z „kabaretem” na koncerty do Związku Radzieckiego. Gdy jazz spowszedniał, a młoda widownia zainteresowała się rock and rollem Wichary zmienił muzykę zespołu i w takich późniejszych programach jak „Soliści mają głos”, „Stare i nowe” czy „Nie tylko w karnawale” bardziej eksponował mocne rytmy i występy piosenkarzy.

Popularność zespołów estradowych wykorzystywano na różnej rangi festiwalach i konkursach. Pod koniec 1955 Zespół Wicharego wziął udział w Turnieju jazzu (imprezie odbywającej się kolejno w Warszawie, Łodzi, Katowicach – wtedy jeszcze Stalinogrodzie i znów w Warszawie). Grali tam obok Melomanów, sestetu Kurylewicza i Orkiestry Jazzowej Józefa Mazurkiewicza.