Prezydent Thomas Jefferson działał rozważnie, starając się dopasować odpowiedź do stopnia wzburzenia społeczeństwaPerkins, 1968, s. 317-318. Jego rekomendacją była wojna ekonomiczna, nie mobilizacja wojskowaKaplan, 1958, s. 347-348. Kongres uchwalił ustawę o embargu 22 grudnia 1807 rokuPerkins, 1968, s. 323. Oczekiwane efekty tego drastycznego posunięciaHofstadter, 1948, s. 279 – kłopoty gospodarcze dla wojujących państwPerkins, 1968, s. 320 – miały zmusić je do wycofania się z działalności rabunkowej, przymusowego wcielania do służby oraz zmusić do respektowania neutralności Stanów ZjednoczonychKaplan, 1958, s. 347. Embargo okazało się niepraktycznym środkiem, fiaskiem zarówno dyplomatycznym jak i ekonomicznymHofstadter, 1948, 279Perkins, 1968, s. 331. Po wprowadzeniu nałożyło wielkie ciężary na amerykańską gospodarkę i obywateliPerkins, 1968, p. 328-329Levy, 1975, s. 314-315.
Szerokozakrojone obchodzenie restrykcji handlu morskiego i lądowego przez amerykańskich kupców oraz luki prawne w ustawie znacząco zmniejszyły siłę embarga. Brytyjscy kupcy przywłaszczyli sobie pozostawione przez Amerykanów, a lukratywne szlaki handlowe. Wzrósł popyt na angielskie towary w Południowej Ameryce, co wynagrodziło straty poniesione w wyniku embargaPerkins, 1968, s.