Prowadził pierwsze badania dzieci w Polsce pod względem antropologicznym. Był autorem prac naukowych z dziedziny pediatrii i antropologii, m.in. Pomiarów antropologicznych dzieci warszawskich (Kraków, 1881). Przełożył na język polski rozprawę Siebolda: O Ainosach wyspy Jesso (Warszawa, 1883). Wyniki prowadzonych badań publikował w „Zdrowiu“, „Pamiętniku Fizjograficznym“ i „Zbiorze Wiadomości do Antropologii Krajowej“. Od 1882 był zaangażowany w prace Komisji Antropologicznej Akademii Umiejętności.
Zgromadził duże zbiory antropologiczno-archeologiczne, które w 1884 ofiarował Towarzystwu Lekarskiemu Warszawskiemu. We wrześniu 1879 na prośbę znajomego lekarza Leona Nenckiego rozkopał na terenie wsi Sikucin cmentarzysko kultury łużyckiej wyniki opublikował w artykule Cmentarzysko ciałopalne w Sikucinie w „Wiadomościach Archeologicznych“.
Przypisy
Bibliografia Michał Ćwirko-Godycki, Leon Dudrewicz (1839–1905) [w:] Polski Słownik Biograficzny tom V wyd. 1939–1946 s. 449-450. Encyklopedia Powszechna z ilustracjami i mapami Orgelbranda (wyd. 1898-1904, tom 4, s. 519. Wielka Encyklopedia Powszechna Ilustrowana Saturnina Sikorskiego, Wyd. 1890–1914, tom 17, s. 239–240.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy pediatrzy Kategoria:Polscy antropolodzy Kategoria:Urodzeni w 1839 Kategoria:Zmarli w 1905