We wrześniu 1939 roku został wyreklamowany od mobilizacji przez Dyrekcję Poczt i Telegrafów we Lwowie. 8 grudnia 1939 roku zagrożony aresztowaniem przez NKWD zaczął się ukrywać w Dobromilu i Lwowie. Został aresztowany przy próbie przekroczenia granicy polsko-węgierskiej 1 kwietnia 1940 roku. Przebywał w więzieniach w Skolem, Stryju i Połtawie oraz w łagrze w Republice Komi.
24 września 1941 roku wstąpił do Armii Andersa, przydzielono go do Centrum Wyszkolenia Piechoty i 1 pułku rekruckiego, gdzie służył jako dowódca plutonu strzeleckiego w 7 kompanii.
Zgłosił się do służby w kraju. 4 listopada 1943 roku został przeniesiony do Ośrodka Zapasowego Armii, a następnie został przydzielony do Sekcji Dyspozycyjnej Naczelnego Wodza.
Po przeszkoleniu w dywersji został zaprzysiężony 14 lutego 1944 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 30 na 31 maja 1944 roku w ramach operacji „Weller 30” dowodzonej przez mjra naw. Eugeniusza Arciuszkiewicza (zrzut na placówkę odbiorczą „Paszkot 1” 7 km na północ od Łańcuta). Dostał przydział do Okręgu Lublin AK, jednak przydział ten nie został zrealizowany.