264, ., na dalekim Zachodzie (poza krainą Atlasa).
Potomstwo Według różnych wersji większość potomków zrodziła sama z siebie bądź z Erebem: Eter Hemera Eros Uranos (według niektórych wersji)
Demony i bogowie spraw śmierci, niedoli, różnych uczuć Tanatos Eris Hypnos Kery Moros Oneiroi Momos Oizys Mojry Hesperydy Nemezis Apate Filotes Geras Sophrosyne Hybris Epifron Eleos Eufrozyna (niektóre wersje) Erynie (niektóre wersje) Hekate (niektóre wersje) Styks
Kult i ikonografia Jej kult należał do rzadkości, .Nie stwierdzono szerzej istnienia jej świątyń lub posągów; znana jest ze scen w malarstwie wazowym oraz z płaskorzeźb na obiektach nagrobnych (sarkofagi, stele grobowe).
W sztuce przedstawiano ją zwykle jako kobietę uskrzydloną, w ciemnej szacie, z zawojem wokół twarzy, na rydwanie, w otoczeniu gwiazd. Jej wyobrażenie pojawia się m.in. we fryzie ołtarza pergamońskiego ukazującego sceny z gigantomachii.
Współcześnie imieniem bogini nazwano jedną z planetoid – (3908) Nyx, a także drugi księżyc Plutona – Nix.
Zobacz też bóstwa lunarne bóstwa uraniczne drzewo genealogiczne bóstw greckich kult lunarny
Przypisy ).