Rzemieślnikowi i badaczowi Adolfowi Wilhelmowi Keim udało się wreszcie znaleźć odpowiednie proporcje mieszania szkła wodnego (krzemianu potasu) z pigmentami mineralnymi i stworzyć farbę, będącej w stanie sprostać klimatowi na północ od Alp i zapewniającej odpowiednią głębię barw. Powodem trwałości farby jest reakcja chemiczna lepiszcza z podłożem (sylifikacja). W 1878 r. Adolf Wilhelm Keim opatentował swoje farby mineralne, kładąc tym samym kamień węgielny pod dzisiejsze przedsiębiorstwo Keimfarben GmbH. Pierwszy zakład produkcyjny znajdował się w pobliżu kamieniołomu wapna w miejscowości Offenstetten (należącej dziś do Abensberg) w Dolnej Bawarii.
Struktura koncernu thumb|Siedziba główna w Diedorf, Niemcy thumb|Zakład filialny w Alteno
Keimfarben posiada dwa zakłady w Niemczech: jeden w Diedorfie (siedziba główna) i jeden w Alteno/Luckau. Łącznie jedenaście zagranicznych spółek zależnych działa w Europie (Austria, Szwajcaria, Włochy, Francja, Hiszpania, Holandia, Wielka Brytania, Skandynawia, Polska, Czechy) i w Stanach Zjednoczonych. W krajach, w których Keimfarben nie posiada własnej spółki zależnej dystrybucję zapewniają autoryzowani sprzedawcy (w Australii, Kanadzie, Chinach, Singapurze, Malezji i Rosji). W dniu 6 września 2012 r.