Tworzył oparte na żołnierzach 57 i 58 pułku piechoty struktury Związku Walki Zbrojnej. W kwietniu 1940 został oficerem sztabu komendy okręgowej Związku Walki Zbrojnej w Poznaniu. Po krótkotrwałej działalności w pionie wywiadowczym ZWZ, został inspektorem rejonowym w inspektoracie Poznań–teren. Do jesieni 1940 tworzył sztaby komend obwodowych. Prowadził rozmowy scaleniowe z powiatowymi komendami Stronnictwa Narodowego – Armii Narodowej w Śremie i Środzie z ZWZ. Utrzymywał również łączność z przedstawicielami Stronnictwa Ludowego. W 1941 rozwijał inspektorat rejonowego ZWZ w Gnieźnie. Przebywając w Śremie spotkał przypadkowo znanego z wojska oficera – Zenona Ciemniejewskiego (ps. Aleks), który, jak się później okazało, był konfidentem Gestapo. Spotkanie to doprowadziło do aresztowania Mazanego 9 września 1941 r. w mieszkaniu małżeństwa Gizów przy ulicy Rybaku 12 w Poznaniu. Jako powstaniec wielkopolski był uważany za wyjątkowo niebezpiecznego. Przez dwa tygodnie był więziony w siedzibie Gestapo przy ul. Ratajczaka, a następnie znalazł się Forcie VII, w którym poddano go bardzo ciężkiemu śledztwu. Według świadków – współwięźniów wieszany był przez kilkanaście godzin głową w dół, a siedzenie miał jak „mięso siekane”. Przetrzymywano go w celach numer 66 i 65Fort VII-my w Poznaniu.