Uczestnik powstania warszawskiego na Służewcu (1 sierpnia 1944 brał udział w nieudanym ataku na tor wyścigów konnych) i Czerniakowie. 2 września dostał się do niewoli na Sadybie i wraz z ludnością cywilną trafił do obozu w Pruszkowie. Został wywieziony do obozu w Bossen, skąd trafił do Prieros. Uciekł stamtąd w lutym 1945.
Wrócił do Warszawy w lipcu 1946. Pracował jako księgowy w przedsiębiorstwach związanych z leśnictwem i Oddziale Stołecznym PTTK. W latach 80. był skarbnikiem Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Powstania Warszawskiego. Od 1990 był członkiem Zarządu Głównego Związku Powstańców Warszawskich. W ostatnich pięciu latach życia był jego wiceprezesem, odpowiedzialnym za finanse stowarzyszenia.
Podczas obchodów 70. rocznicy powstania w getcie warszawskim brał udział w uruchomieniu instalacji świetlnej w hołdzie uczestnikom powstania w getcie oraz powstańcom warszawskim. Eugeniusz Tyrajski włączał instalację w Muzeum Powstania Warszawskiego, a przed Muzeum Historii Żydów Polskich – Symcha Ratajzer-Rotem ps. „Kazik”.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 98-4-6/7).
Życie prywatne 12 sierpnia 1945 wziął ślub z poznaną w czasie powstania sanitariuszką, Teresą Kuklińską (1926–2006).