Praktyka ta stała się jedną z najbardziej znanych nauk szkoły faxiang i była kluczową w wyjaśnianiu drogi faxiang przez Kuijiego.

Pochodzenie tego terminu nie jest zbyt jasne, ponieważ sanskryckiego jego odpowiednika (skt evijñaptimātrata-vipaśyanā lub evijñaptimātrata-abhisamāya) nie ma w żadnych z istniejących sanskryckich lub tybetańskich źródłach. Natomiast fraza weishi guan pojawia się we wczesnych chińskich tłumaczeniach tekstu Mahāyāna-saṃgraha dokonanych zarówno przez Paramarthę jak i Dharmaguptę, chociaż guan wydaje się być w nich bardziej interpolacją niż tłumaczeniem sanskryckiego terminu. Tak więc medytacja "Pięciopoziomowego postrzegania" wydaje się być innowacją stworzoną przez Kuijiego lub przez jego nauczyciela Xuanzanga. Doktrynalnym poprzednikiem tej praktyki z jej wyróżniającą się pięciopoziomową strukturą postrzegania i określeniem tych pięciu podziałów jako "bramy" (skt mukhāni) może być wczesna buddyjska doktryna wutingxin guan, którą można znaleźć w licznych źródłach chińskich i która stała się częścią nowego chińskiego buddyzmu w okresie Kuijiego i można ją znaleźć w pracach Zhiyiego i Zhiyana. Kuiji był na pewno z nią zaznajomiony, gdyż znaleźć ją można w tak znanych tekstach jak Yogācārabhūmi i Abhidharmakośa. Jednak są to zupełnie różne naukiAlan Sponberg.