Rządy Wilhelm II panował jako władca absolutny bez udziału stanów. W dniu 29 czerwca 1821 roku przeprowadził reformę administracji państwowej na wzór pruski. Państwo podzielono na cztery prowincje. Oddzielono sądownictwo od administracji. Dotychczasowe jednostki terytorialne zostały połączone w większe okręgi. Jego działania nie były korzystne dla większości mieszkańców. Książę był politykiem o przekonaniach konserwatywnych. Wydawał krótkowzroczne i arbitralne decyzje. Nie liczył się ze zdaniem innych. Narzucał swoje opinie i rozstrzygnięcia.
Po zawarciu w 1828 prusko-heskiego traktatu celnego Wilhelm przystąpił do „konkurencyjnego stowarzyszenia celnego, Unii Handlowej Środkowych Niemiec”Christopher Clark, Prusy. Powstanie i upadek 1600-1947, Bellona 2009, s. 351, do którego zaliczały się także Saksonia, Hanower czy Nassau. Naraził tym samym swoje państwo na sankcje pruskie, np. na „wojny drogowe”, polegające na budowaniu nowych szlaków transportowych z zamiarem odciągnięcia handlu od terenów będących celem działaniaChristopher Clark, op. cit., s. 351. Wobec narastających trudności aprowizacyjnych i kłopotów gospodarczych Wilhelm podjął decyzję o wycofaniu się z Unii Handlowej.