W sporze pomiędzy Staufami i Welfami o władzę w Cesarstwie Wilhelm początkowo opowiedział się po stronie tych pierwszych. W 1214 r. w bitwie pod Bouvines stał jednak po stronie welfijskiego cesarza Ottona IV. Wkrótce ponownie zmienił stronnictwo i przyłączył się do królewicza francuskiego Ludwika w jego wyprawie do Anglii. W 1217 r. zdecydował się na udział w V wyprawie krzyżowej. Zimę spędził w Portugalii, gdzie uczestniczył w walkach przeciwko Arabom. W kolejnym roku przybył na Bliski Wschód i brał udział w walkach o Damiettę. Po zdobyciu twierdzy uznał swe śluby za wypełnione i wrócił do Holandii.
Wilhelm położył pewne zasługi do rozwoju kraju. Z czasów jego panowania pochodzą pierwsze znane nam nadania praw miejskich w historycznej Holandii (Geertruidenberg 1213 i Dordrecht 1220; także stolica Zelandii Middelburg 1217).
Rodzina Pierwszą żoną Wilhelma była Adalejda (ok. 1187–1218), córka hrabiego Geldrii Ottona I. Ze związku tego pochodziło trzech synów i dwie córki: Floris IV (1210–1234), następca ojca jako hrabia Holandii, Otto (ok. 1212–1249), biskup Utrechtu, Wilhelm (ok.