mały|Pomnik „De revolutionibus” w Toruniu, 1973 rok De revolutionibus orbium coelestium (pl. O obrotach sfer niebieskich) – dzieło polskiego astronoma Mikołaja Kopernika, które zawiera wykład heliocentrycznej i heliostatycznej budowy wszechświata. Na owe czasy stanowiło przewrót w nauce i ówczesnym światopoglądzie. Ukazało się drukiem w Norymberdze w 1543. Składa się z sześciu ksiąg.
W 1999 autograf De revolutionibus orbium coelestium został wpisany na listę UNESCO Pamięć Świata.
Historia powstania W 1514 rozpoczęło się spisywanie Księgi I De revolutionibus orbium coelestium.
W 1533 roku poglądy Mikołaja Kopernika wyłożone w rękopisie jego dzieła De Revolutionibus zreferowano papieżowi Klemensowi VII.
Teolog norymberski, Andreas Osiander, usunął przedmowę Kopernika i dopisał własną niepodpisaną, z której wynikało, że jest to tylko hipoteza, dzięki której można skonstruować efektywne modele matematyczne opisujące ruch planet. Zmienił także tytuł z De revolutionibus na De revolutionibus orbium coelestium„Zmiana taka wyłączała niejako Ziemię z zakresu tematyki dzieła”, w: Kopernik, astronomia, astronautyka: przewodnik encyklopedyczny. Praca zbiorowa pod red. Włodzimierza Zonna, Warszawa, PWN, 1973, s.