Ponadto uzbrojenie dostosowano pod względem zwalczania broni pancernej.
Prace projektowe prowadził zespół pod przewodnictwem Joego Tilleya. Budowę pierwszego prototypu wyposażonego w dwa silniki Pratt & Whitney Canada T 400 rozpoczęto w styczniu 1971, oblot nastąpił zaś 10 września 1971 roku. Drugi prototyp wyposażono już w jeden amerykański silnik Avco Lycoming T55-L-7C. Jego lot inauguracyjny nastąpił w styczniu 1972 roku. 11 kwietnia 1972 roku pierwszy prototyp został uszkodzony w wypadku. Drugi, poddano zaś badaniom porównawczym ze śmigłowcami AH-56 Cheyenne i S-67 Blackhawk, jednakże żaden z nich nie zadowolił amerykańskiego wojska.
W roku 1972 ogłoszono nowy program AAH (ang. Advanced Attack Helicopter). Dowództwo amerykańskie postawiło nowe wymagania: m.in. zdolność wykonywania długotrwałego lotu na małej wysokości, dwusilnikowy układ napędowy, możliwość szybkiego przeglądu najważniejszych zespołów bez potrzeby demontażu płatowca. Do tego konkursu firma Bell przystąpiła z nową maszyną będącą połączeniem rozwiązań zastosowanych w śmigłowcach Cobra i King