Okres kolonialny thumb|Brytyjski wojskowy hełm kolonialny z XIX wieku W okresie kolonialnym hełmy zaczęły zdobywać szerszą popularnością podczas powstania sipajów w latach 1857–1859. W powszechnym użyciu znalazły się podczas powstania Aszanti (1873), wojny zuluskiej (1878–1879) oraz kampaniach w Indiach, Birmie, Egipcie i Afryce Południowej, gdzie były wykorzystywane przez oddziały brytyjskie.
Podczas wojny angielsko-zuluskiej, brytyjscy żołnierze farbowali swoje białe hełmy herbatą, błotem lub innymi prowizorycznym sposobami próbowali je zakamuflować. W późniejszym okresie hełmy w kolorze khaki stały się standardowym wyposażeniem oddziałów stacjonujących w tropikach.
Przez długi czas hełm korkowy był silnie związany głównie z Anglikami i Francuzami. Pozostałe europejskie mocarstwa kolonialne zaczęły go używać pod koniec XIX i na początku XX wieku. Holendrzy nosili hełmy przez całą wojnę o Aceh (1873–1914), a Amerykanie zaadaptowali go w latach 80. XIX wieku.
Z czasem zaczęli go używać różni europejscy oficerowie dowodzący tubylczymi oddziałami w Azji i Afryce oraz cywilni urzędnicy. Białe korkowe hełmy nosili również europejscy żołnierze służący w zamorskich koloniach.