Szarek był nie tylko dyrektorem, ale też jedynym nauczycielem szkoły w Dąbiu. Dzięki zaradności pedagoga jednoklasowa szkoła powszechna dość szybko przekształciła się w placówkę zatrudniającą kilku nauczycieli (jednym z nich był też jego przyszły zięć Franciszek Cieślik). Stanisław Szarek wprowadził swój własny program kształcenia. W szkole dwuklasowej z powodzeniem realizował materiał przeznaczony dla szkół czteroklasowych. Wprowadził też kursy ogrodnicze i sadownicze własnego pomysłu, do których gruntownie się przygotował. Ludność, którą zastał w Dąbiu, zajmowała się głównie rolnictwem (masowy napływ robotników nastąpił po przyłączeniu Dąbia do Krakowa w 1910 roku), toteż Szarek za cel postawił sobie wprowadzanie nowoczesnych metod uprawy. Krzewił również pszczelarstwo. W 1901 roku brał udział w wystawie ogrodniczej w Wiedniu. Za plan ogrodu szkolnego otrzymał medal brązowy, za modele do nauki ogrodnictwa medal srebrny, za owoce medal złoty i za warzywa i nasiona medal honorowyZ wystawy ogrodniczej w Wiedniu. „Czas” 1901 nr 230 z 6 października s. 1.. Organizując swoje kursy, kierował się wzorcami zagranicznymi, głównie z Moraw, Czech i Saksonii, które odwiedził w 1901 roku.