budowa trwa około 3 tygodni. Ma ono kształt gruszki, ze zwisającym „ogonem” z roślinności. Budulec stanowią pnącza, wąsy czepne, martwe liście, korzenie, włókna palmowe, liście i łodygi paproci, wątrobowce (Marchantiophyta) oraz mchy. Wyściółkę stanowią zielone liście, w tym bambusowe, niekiedy wymieniane w trakcie inkubacji, oraz trawy. W lęgu 4–8 jaj, w Indiach zazwyczaj 5–6, na Półwyspie Malajskim 3. Oba ptaki z pary biorą udział w wysiadywaniu i opiece nad młodymi. Okres inkubacji nieznany, przypuszczalnie wynosi więcej niż 14 dni; szczegóły dotyczące opierzania się młodych także nieznane.
Status zagrożenia i ochrona Przez IUCN gatunek klasyfikowany jako najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten jest dość pospolity w większości swojego zasięgu występowania, choć w północno-zachodniej jego części wydaje się rzadszy. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy ze względu na wylesianie. Występuje na wielu obszarach chronionych, w tym w parkach narodowych. W Bangladeszu prawdopodobnie wymarły, w Nepalu zasięg występowania nieregularny. W Tajlandii niekiedy osobniki młodociane łapane są celem trzymania ich w klatkach.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Szerokodzioby Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1835 roku