Po II wojnie światowej zdobyła mistrzostwo Polski w 1946 z TUR Łódź, dwa tytuły wicemistrzowskie ze Zrywem (1947, 1948) oraz brązowy medal MP w 1949. W latach 1938–1948 wystąpiła w siedmiu spotkaniach reprezentacji Polski seniorek, a w 1938 wywalczyła z tą drużyną brązowy medal mistrzostw Europy. Lekka atletyka Była dwukrotną mistrzynią Polski - w sztafecie 4 x 100 metrów w 1938 i w rzucie dyskiem w 1939, ponadto w 1932 wywalczyła wicemistrzostwo Polski w biegu przełajowym, w 1933 była trzecia w biegu na 800 m. W 1939 znajdowała się w kadrze Polski przygotowującej się do zaplanowanych na rok 1940 igrzysk olimpijskich (ostatecznie nierozegranych z powodu II wojny światowej). Łyżwiarstwo szybkie W 1949 i 1950 została wielobojową mistrzynią Polski, w obu startach wygrywając także wszystkie biegi indywidualne (500, 1000, 1500 i 3000 m). Ponadto w 1948 i 1953 była wielobojową wicemistrzynią Polski (w 1948 wygrała bieg na 1000 m), a w 1952 i 1954 wywalczyła brązowe medale MP (w 1952 wygrała bieg na 3000 m). Była także rekordzistką Polski na 500 m (55,0 w 1950), 1000 m (2:01,0 w 1951), W 1950 wystąpiła na wielobojowych mistrzostwach świata, zajmując 17. miejsce.

Życie prywatne Została pochowana w Łodzi na cmentarzu Piaski-Retkińska przy ul.