Od 1941 stacja podlegała organizacyjnie Turkmeńskiemu Oddziałowi Akademii Nauk ZSRR w Taszkencie. Po roku 1946 powrócono do badań dynamiki krajobrazów pustynnych, reżimu wodnego, fenologii, botaniki i zoologii. Opracowywano też metody fitomelioracji ruchomych piasków oraz zagospodarowywania roślinnego punktów osadniczych na pustyni.
Stacja posiada własne zaplecze gospodarcze z elektrownią, laboratoriami, domami mieszkalnymi dla pracowników i ujęciami wody (wiatraki). Należy do Organization of Biological Field StationsIOBFS..
Liczba wydawnictw naukowych do 1963 wyniosła ponad 300 sztuk. W latach 1982–1991 wydano 250 prac.
Przypisy
Bibliografia Józef Wojtanowicz, 50-lecie istnienia Repeteckiej Stacji Piaszczysto-Pustynnej, w: „Czasopismo Geograficzne”, tom XXXIV, zeszyt 4, PTG, Wrocław, 1963, s. 418–419.
Kategoria:Pustynie w Turkmenistanie Kategoria:Instytucje naukowe związane z geologią