przedstawiają one: 1. ratusz, 2. Łazienki, 3. Pl. Krasińskich, 4. Królikarnię, 5. Bank, 6. Wilanów, 7. Teatr Wielki, 8. Natolin, 9. Obserwatorium Astronomiczne, 10. Pragę, 11. Plac Saski, 12. widok lewobrzeżnej Warszawy. Cztery ostatnie spośród nich opatrzone są napisem Daguerréotype, dzięki czemu (oraz ogłoszeniom prasowym) wiadomo, że wykonane zostały na podstawie dagerotypów. Ich autorem był najprawdopodobniej sam Scholtz. W prasie zapowiedział wykonanie drugiej serii Widoków z dwoma widokami miasta także opartymi na dagerotypach, jednak nie została ona zrealizowana.
Scholtz wykonywał także dagerotypy portretowe, o czym również informował w prasie, zapowiadając rozpoczęcie tej działalności na maj 1842 r. W ogłoszeniach tych podawał, że fotografie wykonywane są w godz. 12-18 w ogrodzie Pałacu Namiestnikowskiego przy Krakowskim Przedmieściu, a czas naświetlania jednego zdjęcia wynosi 15-30 sekund. Od listopada fotografował w godz. 9-12 w mieszkaniu przy ul. Długiej. Wiosną 1843 r. Scholtz ponownie fotografował w ogrodzie Pałacu Namiestnikowskiego, jednak zapewne wkrótce porzucił to zajęcie i powrócił do litografiiW. Mossakowska, Początki fotografii w Warszawie (1839-1863), t. I, Warszawa 1994, s. 40..