Dostęp W przeciwieństwie do Gromovačy, innego najwyższego szczytu Rožanskich kukovów, Vratarski kuk był izolowany i najtrudniejszy do zdobycia aż do połowy lat 90. Wtedy Slavko Tomerlin – Tatek, popularyzator turystyki górskiej w Welebicie, utworzył 3 oznaczone szlaki, które prowadzą na Vratarski kuk. Północny wiedzie ze szlaku Schron Rossiego – Skrbina Draga i pnie się bardzo stromo z Fabin Dolaca na Vratarsko sedlo, gdzie łączy się z innymi dwiema drogami. Jedna wiedzie z Lubenovačkich vrat przez Lubenice do Vratarskiego sedla. Jest to dość ciężkie przedzieranie się przez najdzikszą stronę Vratarskiego kuku. Ostatnim, ale najbardziej spektakularnym jest szlak grzbietowy, który prowadzi ze Szlaku Premužicia, dziesięć minut na południe od schronu Rossiego i wiedzie przez Rossijev kuk (1615 m) i Novotnijev kuk (1620 m).
Po otwarciu nowych szlaków i udostępnieniu szczytu Vratarskiego kuku, został on uznany za króla welebickich widoków. Można z niego zobaczyć większość Welebitu. Brakuje tylko widoku na morze, ponieważ Welebit Północny jest tu bardzo szeroki, a Vratarski kuk jest daleko za nadmorskim pasmem szczytów.
Bibliografia Vratarski kuk na Summitpost.org
Kategoria:Szczyty Chorwacji