Tekst utworu został zaczerpnięty niemal wyłącznie z Biblii w przekładzie Marcina Lutra z Ewangelii Łukasza (Łk, 2, 1-21) oraz Ewangelii Mateusza (Mt, 2, 1-23), a objęty został chóralnym Wprowadzeniem i Zakończeniem. Narratorem jest Ewangelista, zaś inne postaci pojawiają się w ośmiu sekcjach, które w każdym przypadku określane są jako Intermedium: anioł zwiastowania pasterzom, zastępy aniołów, pasterze, mędrcy, kapłani i uczeni w piśmie, Herod, oraz anioł, który objawił się Józefowi.
Kompozytor zgodził się w 1664 r. na publikację zawierającą recytatywy i tekst pozostałych części. W postscriptum, które przypuszczalne napisane zostało przez Aleksandra Heringa, kantora z Drezna, podano, iż Schütz uważał, że jego dzieło może zostać właściwie wykonane jedynie w „fürstlichen Kapellen” (kaplicach książęcych), niemniej oferował sprzedaż muzyki na życzenie. To pierwsze wydanie ukazało się później w tomie IX Dzieł zebranych (Sämtliche Werke), wydanych w latach 1885–1894 w Lipsku przez Philippa Spittę. W 1908 r. niemiecki muzykolog, Arnold Schering, odkrył dalsze części utworu (głosy) w bibliotece Uniwersytetu w Uppsali i opublikował je w tomie XVII dzieł.