Został także zaproszony do współudziału w kontynuacji wydawnictwa Źródeł Dziejowych i wydał w tej serii, w roku 1915, wraz z Józefem Kordzikowskim tom poświęcony Inflantom.
W 1915 roku udał się wraz z żoną do Moskwy, gdzie pracował jako nauczyciel w szkołach dla Polaków. Wygłaszał także wykłady na kursach naukowych Polskiego Koła Naukowego.
W maju 1918 r. jako reprezentant polskich uczonych i nauczycieli szkół średnich w Moskwie wyjechał do Warszawy. 1 lipca 1918 r. został mianowany archiwistą w Archiwum Oświecenia Publicznego w Warszawie. Latem 1923 r. został wysłany do Moskwy w charakterze eksperta do prac związanych z rewindykacją akt należących się Polsce na podstawie traktatu ryskiego. W r. 1922 został powołany na członka Komitetu Kasy im. Mianowskiego. W r. 1928 został mianowany współpracownikiem Komisji Geograficznej PAU. W roku akademickich 1924/1925 w zastępstwie prof. Oskara Haleckiego wykładał na UW. W latach 1918–1932 był związany z państwową służbą archiwalną.
Zmarł w Warszawie 4 sierpnia 1938 r. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 317-2-15).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932) „za zasługi na polu pracy archiwalno-naukowej”.