Przyciśnięte ostrzałem artyleryjskim oddziały angielsko-neapolitańskie przeprowadziły udany wypad przeciwko baterii „Konwentowej”, uwieńczony przechwyceniem dział. Francuskie kontrnatarcie, kierowane przez Dugommiera oraz Bonapartego doprowadziło do odepchnięcia Brytyjczyków oraz wzięcia do niewoli brytyjskiego generała O’Hara. Zapoczątkował on negocjacje dotyczące kapitulacji sił koalicyjnych z młodszym Robespierre'em oraz Antoine'em Louisem Albitte'em, reprezentującymi republikańską Francję. W trakcie rozmów uzgodniono rozbrojenie batalionów rojalistów, federalistów oraz ich koalicjantów.
Wziąwszy za jeńca generała O’Hara, nocą z 16-17 grudnia republikańscy dowódcy: Dugommier, La Poype oraz Bonaparte (już w randze pułkownika) przypuścili główne natarcie. Około północy rozpoczął się atak na „Mały Gibraltar”. Walki ciągnęły się przez całą noc. Bonaparte został ugodzony bagnetem w udo przez brytyjskiego sierżanta. Jednak już nad rankiem, gdy republikanie zdobyli pozycje na „Małym Gibraltarze”, Marmont uzyskał możliwość rozmieszczenia tam artylerii, skierowanej przeciwko fortom l'Eguillette oraz Balaguier. Jeszcze tego samego dnia Brytyjczycy oddali te pozycje bez walki. Tymczasem La Poype mógł wreszcie zająć fortyfikacje Faron oraz Malbousquet. Przyciśnięci alianci postanowili ewakuować się drogą morską.