zapuszczają brody i pejsy) oraz posługiwanie się wyłącznie językiem jidysz. Haredi ściśle przestrzegają prawa żydowskiego – pisanego i mówionego – w formie, jaką nadali mu średniowieczni komentatorzy. Zamieszkują w wyizolowanych kwartałach izraelskich miast, a ich kontakty ze światem zewnętrznym są ograniczone. Bardzo dużo czasu poświęcają na modlitwę oraz studia nad Torą. Centralnym punktem ich życia jest rodzina, nierzadko bardzo liczna. Świadomie rezygnują z wielu zdobyczy współczesnej techniki – telewizji, Internetu, wielu nowinek technicznych. Ocenia się, że mniej niż 10% mieszkających w Izraelu haredi w ogóle ogląda telewizję, przy czym ci, którzy oglądają robią to zazwyczaj poza domem i bardzo krótko. Społeczności haredi wykształciły własny, odrębny system gospodarczy, system edukacyjny, służbę zdrowia, instytucje opieki społecznej, jak również specyficzne, odrębne organizacje pożyczkowe, które są skłonne pożyczyć niemal wszystko – od pieniędzy po przedmioty domowego użytku (gemach). W Izraelu haredi są zwolnieni ze służby wojskowej, choć ten, jak również inne wyjątki, którymi jest objęta ta społeczność, są przedmiotem kontrowersji i nieustających debat politycznych.