pol. Śmigłowiec wielozadaniowy z krzyżującymi się wirnikami). Oblot nastąpił 23 grudnia 1991 roku.
Zaprojektowany śmigłowiec miał spełniać kilka ról. Miał przede wszystkim służyć do wykonywania misji zwiadowczych, zadań łącznikowych i transportu ładunków. I właśnie do tych funkcji dostosowano konstrukcję śmigłowca. Ponadto z uwagi, że w założeniu maszyna miała wykonywać również misje bezzałogowe, kabinę pilota zaprojektowano tak, aby można było ją łatwo wymontować. Jednakże na początku lat 90. XX wieku wojsko stwierdziło, że nowy śmigłowiec Kamana nie spełnia ich oczekiwań.
W związku z tym firma Kaman rozpoczęła poszukiwanie cywilnych nabywców. Cywilna maszyna otrzymała oznaczenie K-MAX. Śmigłowce ze względu na duży udźwig wykorzystywane są jako tzw. latające dźwigi. Wykorzystuje się je m.in. do transportu drewna, gaszenia pożarów, budowy wysokościowych konstrukcji stalowych i na platformach wiertniczych.
Jednakże w roku 1996 K-MAX wygrał konkurs na maszynę zdolną do zaopatrywania z powietrza niewielkich jednostek US Navy na morzu, niezależnie od pory doby. W tym celu maszyny doposażono w odpowiednie wyposażenie.