Po ukończeniu kilkumiesięcznego kursu, który uprawniał ją jedynie do pomocniczych prac pedagogicznych, w sierpniu 1935 przejęła prowadzenie niewielkiego polskiego przedszkola w Skajbotach, mieszczącego się w lokalu rodziny Gnatowskich. Opiekowała się początkowo czwórką, a po roku piątką dzieciFilipkowski, W obronie, dz. cyt., s. 71. Kensbok podawała (M. Kensbok, Harcerstwo, dz. cyt., s. 56) liczbę sześciu podopiecznych.. Jednocześnie pomagała nauczycielowi miejscowej szkoły polskiej Kazimierzowi Pacerowi, prowadząc zajęcia praktyczne dla dziewcząt. Sprawowała także pieczę nad świetlicą i biblioteką szkolną. W ramach tej ostatniej działalności, wspierana m.in. przez Franciszka Draksa i Antoniego Lorenckowskiego, propagowała literaturę w języku polskim nie tylko wśród młodzieży szkolnej, ale i dorosłych czytelników, pożyczając książki bez wyznaczonych dni i godzin, "przy każdej okazji"J. Wróblewski, Bibliotekarze spod Znaku Rodła, Olsztyn 1989, s. 30–31.. Prowadzona przez nią biblioteka liczyła według szacunku nauczyciela Pacera około 100 woluminówSzkoły polskie (oprac. R. Marchwiński), dz. cyt., s. 146.. Obsługiwała nie tylko Skajboty, ale także inne pobliskie wsie: Silice, Patryki, Klebark Wielki, Klebark Mały.