Obecność francuskiej dywizji w pobliżu wyznaczonej przez Austriaków drogi odwrotu skłoniła ich chorwackiego dowódcę, Petara Gvozdanovicia do podjęcia decyzji o wycofaniu się wczesnym rankiem 4 sierpnia 1796Boycott-Brown, s. 389-390.
Pierwszego dnia bitwy pod Arcole, Bonaparte polecił generałowi Guieu przeprawić 18-tą oraz 25-tą półbrygadę przez Adygę promem w pobliżu miejscowości Albaredo d’Adige. Guieu skutecznie wywiązał się z tego zadania i wyparł Austriaków z Arcole późnym wieczorem 15 listopada. Bonaparte wycofał swoje oddziały, natomiast walki o wieś trwały przez kolejne dwa dniBoycott-Brown, s. 464-466. W dniu 6 grudnia Guieu uzyskał awans do stopnia generała dywizji. W marcu 1797 roku dowodził dywizją, która wyparła Austriaków z północno-wschodnich Włoch, po drodze walcząc pod Sacile oraz zajmując Palmanova. Guieu wspierał André Massénę oraz Séruriera w trakcie okrążania dywizji austriackiego generała węgierskiego pochodzenia, Adama Bajalicsa w pobliżu TarvisioSmith-Kudrna, ' ' Bajalics ' '.
Dalsza kariera Aktywna służba generała Guieu dobiegła końca w roku 1799. Oficjalnie Guieu odszedł z wojska w roku 1803. Zmarł w Châteauroux w roku 1817.