Ananij Wołyneć, (, ur. 1894 we wsi Karbowka w guberni podolskiej, zm. 14 maja 1941 w Winnicy) – ukraiński wojskowy (pułkownik), antybolszewicki dowódca partyzancki, emigracyjny działacz narodowy.
Życiorys Uczył się w szkole cerkiewno-parafialnej i szkole państwowej we wsi Kislak. W 1908 roku ukończył szkołę realną w Hajsynie, zaś w 1916 roku wierchniednieprowską szkołę rolniczą. Od 1917 roku działał w Ukraińskiej Partii Socjalistów-Rewolucjonistów. Pod koniec 1917 roku decyzją Ukraińskiej Centralnej Rady został mianowany zastępcą komisarza powiatowego i naczelnikiem milicji ujezdu hajsyńskiego. W celu obrony miejscowej ludności przed bandami i maruderami zorganizował 5-tysięczne oddziały Wolnego Kozactwa. W październiku 1918 roku sformował w Hajsynie kureń Gwardii Narodowej, który wziął udział w walkach przeciwko wojskom wiernym hetmanowi Pawło Skoropadskiego. Od końca stycznia 1919 roku dowodził 61 Hajsynskim Pułkiem Piechoty im. S. Petlury, na czele którego prowadził walki partyzanckie przeciwko bolszewikom. Latem 1919 roku w stopniu podpułkownika objął dowodzenie 13 Hajsynskiego Pułku Piechoty. W październiku tego roku część pułku przeszła na teren ujezdu hajsynskiego. Stworzył partyzancką Brygadę Hajsynsko-Bracławską, która kontynuowała walkę z oddziałami bolszewickimi.