Po wybuchu I wojny światowej wyruszył w sierpniu 1914 na front, w szeregach Legionów pod dowództwem Piłsudskiego. W latach 1915–1916 był dowódcą plutonu w kompanii technicznej Legionów Polskich. 20 sierpnia 1915 został mianowany podporucznikiem, a 1 lipca 1916 awansował na porucznika. 6 sierpnia 1917 objął dowództwa kompanii saperów nr 1Meldunek por. Romana Ciborowskiego do Dowództwa Legionów Polskich z 6 sierpnia 1917 o objęciu dowództwa nad Kompanią Saperów Nr 1 .. Wziął udział we wszystkich walkach stoczonych przez Legiony z armią rosyjską, a następnie w wojnie z Ukraińcami i bolszewikami w 1 pułku inżynieryjnymDziennik Rozkazów Wojskowych nr 9 z 28 stycznia 1919.. W walkach wykazywał niezwykłe męstwo i odwagę.
15 października 1918 Rada Regencyjna ustaliła mu starszeństwo w stopniu kapitana z dniem 1 stycznia 1917Dz. Rozp. Komisji Wojskowej Nr 1 z 28 października 1918, poz. 6.. W 1920 został dowódcą II batalionu saperów. 30 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w Korpusie Inżynierii i Saperów, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. W okresie od 1921 dowodzi 1 pułkiem saperów Legionowych. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 13. lokatą w korpusie oficerów piechoty.