Otrzymawszy raport o wolnej drodze do uderzenia na Brescię, Klenau ruszył w nocy naprzód wraz z: dwoma szwadronami z 30. pułku huzarów Wurmsera, jednym batalionem z 37. pułku piechoty De Vinsa oraz kompanią jegrów Mahony'ego. Następnego ranka, pod osłoną mgły, Klenau zdobył miasto dzięki szybkiemu atakowi z zaskoczenia. Austriacy pojmali ok. 600 -700 zdolnych do walki żołnierzy przeciwnika oraz 2 tysiące rannych – leżących w szpitalu. Pośród francuskich jeńców znaleźli się pułkownicy: Jean Lannes, Joachim Murat oraz François Étienne Kellermann. Niedługo po opanowaniu Brescii, Gvozdanović wjechał do niej na czele brygad Reussa i SporckaBoycott-Brown, s. 382. Tymczasem brygada Otta przesunęła się na południe od Salò i Gavardo w kierunku Ponte San Marco, gdzie dzisiejsza autostrada Brescia-Werona przecina rzekę Chiese na zachód od Lonato. Oddziały Ocskaya oblegały Francuzów uwięzionych w Salò. Tej nocy, Bonaparte postanowił przerwać oblężenie Mantui i skupić swoje główne siły Gvozdanovica, podczas gdy pomniejsze oddziały miały trzymać siły Wurmsera na dystansFiebeger, s. 10..