Tło historyczne Pod koniec lipca austriacka armia wyruszyła spod Trydentu z zadaniem przyjścia z odsieczą oblężonej twierdzy w Mantui. Podczas gdy główne siły pod wodzą feldmarszałka Dagoberta von Wurmsera przemieszczały się w kierunku południowym w dolinie Adygi (w górnym biegu rzeki), na wschód od jeziora Garda, prawa kolumna Gvozdanovicia uderzyła na zachodnim brzegu jeziora. Ten 18-tysięczny korpus składał się z czterech mieszanych (jazda i piechota) brygad, dowodzonych przez: generała majora Petera Karla Ott von Bátorkéz, Henryka XV, księcia Reuss-Plauen, Josepha Ocskay von Ocsko oraz Johanna Rudolpha SporckaFiebeger, s. 13. W skład prawej kolumny wchodziły także dwie straże przednie, pod rozkazami pułkowników Franza Josepha, markiza de Lusignan oraz Johanna von Klenau.
Bonaparte nie brał pod uwagę możliwości działania większych sił austriackich w górach, na zachód od jeziora Garda. W związku z tym, obszaru tego broniła tylko 4,5-tysięczna dywizja generała Pierre'a Francois Saureta - z garnizonami w: Salò na zachodnim brzegu jeziora, Gavardo nad rzeką Chiese na zachód od Salò oraz Desenzano del Garda na południowo-zachodnim brzegu jezioraFiebeger, s. 10.