W kampanii wrześniowej 1939 roku został przydzielony do 26 Pułku Piechoty 5 Dywizji Piechoty w obronie Warszawy, Przedmościa „Praga”. 28 września został ranny w nogę, do 30 października przebywał na leczeniu w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala przekroczył granicę okupacji niemiecko-sowieckiej, dotarł do Lwowa, 15 listopada wstąpił do Związku Walki Zbrojnej.
19 lipca 1940 roku został aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu we Lwowie, 15 lutego 1941 roku wywieziono go do łagru w Starobielsku, następnie 16 lipca 1941 roku do łagru w Workucie, 160 km od koła podbiegunowego (Republika Komi). Po układzie Sikorski-Majski 16 września 1941 roku został zwolniony z łagru, pracował w kołchozach. 6 lutego 1942 roku wstąpił do Armii Andersa, został przydzielony jako dowódca 2 kompanii batalionu cekaemów oraz dowódca szkoły podoficerskiej 23 Pułku Piechoty 7 Dywizji Piechoty w Kermine.