Osobliwością, która dobrze obrazuje skrupulatność, z jaką strony odnoszą się do najdrobniejszych szczegółów sytuacji zatwierdzonej firmanami, a zarazem dokumentuje poziom groteski, jaki towarzyszy relacjom między wspólnotami chrześcijańskimi w Ziemi Świętej, jest drewniana drabina, która stoi na gzymsie, oparta o okno zachodniej elewacji bazyliki Grobu Świętego. Drabina nie pełni żadnej szczególnej funkcji i nikt nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, kto i kiedy ją tam ustawił. Istnieje kilka hipotez dotyczących okoliczności pojawienia się drabiny w tym miejscu. Jedna z nich mówi, że została tam ustawiona przez robotnika podczas prac remontowych albo podczas mycia okien. Według kolejnej była wykorzystywana do dostarczania żywności ormiańskim mnichom zamkniętym w świątyni przez Turków. W innej pozwalała Ormianom na korzystanie z gzymsu jak z balkonu, by zaoszczędzić pieniądze, które mieli pobierać Turcy w wejściu do bazyliki. Wiadomo natomiast, że drabina stoi w tym miejscu już od dawna – jest widoczna na wielu zdjęciach i rysunkach przedstawiających zachodnią elewację świątyni m.in. na litografii z 1842 roku, na szkicach elewacji bazyliki z 1819 roku, a nawet na rycinie z 1728 roku. Po wydaniu przez sułtana firmanu sankcjonującego „niezmieniony stan rzeczy” w bazylice, uznano, że nie można jej przestawić.