Bezpośrednio potem znalazła zatrudnienie na swojej macierzystej uczelni jako asystentka. W 1955 roku przeprowadziła się do Opola, podejmując pracę w Katedrze Literatury Polskiej nowo powstałej Wyższej Szkoły Pedagogicznej. W 1966 roku uzyskała stopień naukowy doktor nauk humanistycznych, a wraz z nim awans na stanowisko adiunkta. W 1975 roku Rada Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Warszawskiego nadała jej stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie literatury na podstawie rozprawy pt. Twórczość literacka Włodzimierza Tetmajera. W 1981 roku powierzono jej stanowisko kierownika Zakładu Literatury XIX i XX wieku w Instytucie Filologii Polskiej opolskiej uczelni pedagogicznej. Zajmowała je do 1992 roku, kiedy to przeszła na emeryturę. Mimo to do 2000 roku prowadziła tam zajęcia zlecone.
Czynnie uczestniczyła w życiu naukowym środowiska, szczególnie w działalności Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Instytutu Śląskiego oraz Opolskiego Oddziału ZLP. Zmarła w 2012 roku w Opolu.