Po wkroczeniu Wojsk Polskich na Górny Śląsk, wrócił do Departamentu V Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych. 10 sierpnia 1922 roku otrzymał przeniesienie do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie na stanowisko wykładowcy fortyfikacjiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 26 z 12 sierpnia 1922 roku, s. 607.. W tym samym roku został dowódcą batalionu szkolnego w tej szkoleDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 42 z 1 listopada 1922 roku, s. 817.. W latach 1923–1926 dowodził batalionem szkolnym w Oficerskiej Szkole Inżynierii pozostając oficerem nadetatowym 1 pułku saperówDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 67 z 20 października 1923 roku.. W tym czasie napisał podręcznik „Taktyka”Taktyka, Litografia Oficerskiej Szkoły Inżynierii, Warszawa 1925. oraz książkę „Wojna rosyjsko-japońska 1904–1905 r.”Wojna rosyjsko-japońska 1904–1905 r., Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1926. (t.3 serii Kurs Historji Wojen). W 1926 roku, podczas przewrotu majowego, wierny rządowi dowodził grupą podchorążych broniąc rejonu Oficerskiej Szkoły Inżynieryjnej i części lotniska mokotowskiego. W tym samym roku został zastępcą dowódcy 9 pułku saperówDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych nr 46 z 27 października 1926 roku, s.